Το “Όλα είναι δρόμος” είναι μια σπονδυλωτή ταινία με τρεις διαφορετικές ιστορίες με διαφορετικό πρωταγωνιστή στην κάθε μια. Κοινό χαρακτηριστικό των ιστοριών είναι η συντριβή και ο πόνος των μοναχικών πρωταγωνιστών και η τοποθέτησή τους σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι της ζωής τους όπου θα κληθούν να διαχειριστούν τις καταστάσεις γύρω τους. Οι προσωπικές τους τραγωδίες (ερχόμενες είτε από την ζωή είτε από τις ίδιες τους τις επιλογές) τους έχουν οδηγήσει σε “οριακά” σημεία όπου θα υπάρξουν “ακραίες πράξεις” οι οποίες θα φανερώσουν τον χαρακτήρα τους.
Το “Όλα είναι δρόμος” κλιμακώνεται και θα φτάσει στην απόλυτη κορύφωση με το “Βιετνάμ”, με τον Γιώργο Αρμένη. Είναι η ιστορία ενός εργοστασιάρχη, άτακτου στην εξωγαμική του ζωή, όπου εγκαταλείπεται από την γυναίκα του και τα παιδιά του. Αυτό θα τον οδηγήσει σε ένα trash αυθεντικό σκυλάδικο στο Κιλκίς, όπου τα πάντα θα γκρεμιστούν κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η ιστορία αυτή είναι η πιο γνωστή και έχει ξεπεράσει προ πολλού τα cult όρια.
Η απίστευτη ερμηνεία του Αρμένη (τιμήθηκε με Α’ ανδρικού στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), τα τραγελαφικά σκηνικά που λαμβάνουν χώρα στο μαγαζί, το εθνικό σπορ της μπουζουκοκατάστασης είναι μόνο μερικοί από τους λόγους που ενώ πολλοί δεν έχουν δει την ταινία, ξέρουν το “Βιετνάμ”. Ξεχωριστή κατηγορία οι μυθικές ατάκες της ταινίας (“μύριζες Βουλγάρα” ,”δεν θα πεθάνουμε, ποτέ εμείς Μάκη”, “να’ χουμε να γκρεμίζουμε, “Ρίχτο Ηλία, Ηλία Ρίχτο” ).
Ο ήρωας με σάουντρακ το ψυχεδελικό σκυλάδικο θα οδηγήσει το γλέντι εκτός μαγαζιού, θα αγοράσει το μαγαζί 30 εκατομμύρια δραχμές (τι σημαίνει ότι δεν υπήρχαν δικηγόροι και συμβολαιογράφοι και έμειναν άνεργοι τόσοι εργαζόμενοι;) θα το γκρεμίσει και θα χαθεί στα χωράφια χορεύοντας και φορώντας την φλεγόμενη καμπαρντίνα του. Η ιστορία δεν θα μπορούσε να μην εστιάσει, έστω και λίγο, και προς την νεοελληνική νοοτροπία στα παντοδύναμα χρόνια της Πασοκοκρατίας (“είναι ματσό ο καμπαρντινάτος; ή πούλησε χωράφι και ήρθε να κάνει τον έτσι”) αλλά δεν έχει πρόθεση ούτε να σατιρίσει ούτε να καυτηριάσει την νεοελληνική σαπίλα. Η ουσία είναι πάντως ότι ο Μάκης Τσετσένογλου είναι πιο καθημερινός από τους άλλους. Θα μπορούσε να είναι συγγενής μας ή γειτονάς μας.
Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει στην επιλογή των τραγουδιών. Το “Θα πάρω φόρα” της Μαίρης Μαράντη Συνθέτης: Γιαπράκας Μάκης & Στιχουργός: Φαλάρας Πάνος έγραψε ιστορία και ήταν και το αγαπημένο τραγούδι του Αρμένη στην ταινία.
Ο Αρμένης μαζί με τον Βούλγαρη επισκέφτηκαν πολλά σκυλάδικα για να αποδώσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα στην ταινία και μάλιστα ο πρώτος έμεινε ξύπνιος σχεδόν δύο ημέρες ώστε να φανεί όλη η σωματική και πνευματική κούραση του ήρωα.
Το “Όλα είναι δρόμος” είναι από τις πιο καλές Ελληνικές ταινίες. Αποτελείται από τρεις διαφορετικές ιστορίες, τρεις μοναχικούς ήρωες που βρίσκονται σε οριακό σημείο όπου θα πράξουν ανάλογα με τον χαρακτήρα τους. Η ταινία είναι ένας ύμνος στα ανθρώπινα λάθη και τις αδυναμίες, ένας φόρος τιμής στην ευάλωτη φύση της ανθρώπινης ψυχής και στον πόνο της μοναξιάς και της απώλειας.
Οι άμεσες και εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών μεταφέρουν έντονα συναισθήματα στον θεατή και υπενθυμίζουν την πικρή αλήθεια: ότι η ζωή έχει ανηφόρες και (μεγάλες) κατηφόρες. Ότι όλα είναι δρόμος.
πηγή-cult24.gr
