Καλεσμένος στην εκπομπή της Φαίης Σκορδά ήταν το πρωί της Τρίτης (30/9) ο Γρηγόρης Βαλτινός. Ο σπουδαίος Έλληνας ηθοποιός, που έχει ξεχωρίσει για το ταλέντο του και τον χαρακτήρα του στον κόσμο της Τέχνης, και τον οποίο το τηλεοπτικό κοινό απολαμβάνει τα τελευταία χρόνια στην επιτυχημένη δραματική σειρά του MEGA η «Γη της Ελιάς», κατά τη διάρκεια της συνέντευξης εξομολογήθηκε πως έχει αποφύγει τα σκοτάδια που μπορεί να κρύβει η ιδιαιτερότητα ενός καλλιτέχνη.
Ακόμα, παραδέχτηκε πως δεν είχε περάσει όμορφα σαν παιδί, ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει έναν ψυχισμό που «το κακό μπορούσε να το μεταλλάξει σε καλό», και εξήγησε τι εννοεί με αυτό.
Μιλώντας για την δουλειά του ηθοποιού, ο Γρηγόρης Βαλτινός ανέφερε πως: «Επέλεξα αυτή την δουλειά για να περνάω όμορφα καταρχάς εγώ. Αν περνάνε όμορφα και οι θεατές, οι δικοί μου άνθρωποι, οι φίλοι, τα παιδιά μου, τότε είμαι πενταπλά ευτυχισμένος.
Δεν μου αρέσει η υποκρισία, παρ’ όλο που είμαι υποκριτής, ηθοποιός δηλαδή. Μου αρέσει η αλήθεια, και νομίζω ότι είναι η πορεία που πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος σε αυτή την τέχνη. Πρέπει προχωρώντας να μπορεί να βρει όσο γίνεται μεγαλύτερα ποσοστά αλήθειας. Όταν αυτό το πράγμα δεν συνάδει με την ζωή σου, είσαι λίγο διχασμένο κορμί, μυαλό, είσαι μία διχασμένη προσωπικότητα και αυτό το πράγμα σου δημιουργεί προβλήματα καταρχάς σε εσένα!».
Συνεχίζοντας, ο επιτυχημένος ηθοποιός, είπε ότι: «Μπορεί η ιδιαιτερότητα ενός καλλιτέχνη να κρύβει σκοτάδια, εγώ τα έχω αποφύγει. Δεν ξέρω αν είναι προσωπική ή εγκεφαλική απόφαση, δεν ξέρω αν αυτό το χρωστάω στην καλή μου την τύχη, σε ένα καλό DNA, σε μία καλή κυτταρική μνήμη, δεν ξέρω, αλλά τα έχω αποφύγει.
Όταν λέω “κυτταρική μνήμη”, εννοώ αυτό που σου κληροδοτείται, αυτό που κληρονομείς από τους γονείς σου. Νιώθω καλά, αλλά ποιον τρελό θα βρείτε να σας πει ότι δεν νιώθει καλά».
Σε ερώτηση για το αν αυτό σημαίνει ότι υπήρξε μία μετάβαση από μία οικογένεια που σαν παιδί είχε περάσει όμορφα, ο Γρηγόρης Βαλτινός απάντησε πως: «Δεν είχα περάσει όμορφα. Είχαν χωρίσει οι γονείς μου όταν ήμουν πολύ μικρός. Δεν είχα περάσει όμορφα, αλλά ξέρετε τι εννοώ ότι είμαι τυχερός; Εννοώ ότι είχα ένα DNA, είχα έναν ψυχισμό, που ενδεχομένως το κακό μπορούσε να το μεταλλάξει σε καλό. Σαν αλχημιστής.
Ένιωθα ότι αυτό το πράγμα δεν πρέπει να συνεχίσω να το ζω, δεν πρέπει να το κληροδοτήσω κάπου, στα παιδιά μου ας πούμε. Ό,τι άσχημο και στενάχωρο πέρασα, ήθελα να μην συνεχιστεί. Λειτούργησε αντίθετα, αντίρροπα».
