Ο Κωνσταντίνος Καζάκος μίλησε για τη φορά που έπεσε θύμα οικονομικής εξαπάτησης, τα παιδικά του χρόνια, τα παιδιά του και άλλα, σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «Happy Day».
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για το περιστατικό που εξαπατήθηκαν μαζί με τον πατέρα του, τον αείμνηστο Κώστα Καζάκο, σχολιάζοντας ότι εκείνος είχε το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης.
Αναλυτικά, αποκάλυψε: «Πρέπει ο άλλος να είναι πολύ καλός για να με εξαπατήσει. Με έχουν εξαπατήσει οικονομικά και δεν πολυέφταιγα, πιο πολύ έφταιγε ο μπαμπάς, που εξαπατήθηκε κι αυτός και με πήρε κι εμένα στον λαιμό του. Αλλά ναι μας έχουν εξαπατήσει και ήταν και κοντινός άνθρωπος. Κινηθήκαμε δικαστικά, αλλά πεταμένα λεφτά. Θέλει προσοχή».
Σε ερώτηση για το αν δέχτηκε κάποιου είδους εκφοβισμό στο σχολείο, ο ηθοποιός απάντησε: «Δεν είχα βιώσει ποτέ κάποιο περιστατικό βίας στο σχολείο γιατί ήμουν πάντα πιο μεγαλόσωμος από τους άλλους. Γεννήθηκε 5,5 κιλά. Ο πατέρας μου είχε γεννηθεί 7,5 χωρίς καισαρική, με τις κουτάλες. Εγώ δεν χώραγα να γυρίσω στην κοιλιά της μάνας μου, ήμουν με το κεφάλι πάνω, βγήκα με καισαρική».
Επίσης, περιέγραψε ένα περιστατικό όπου τον χαιρέτησε ένας πολιτικός, αλλά εκείνος αρνήθηκε να ανταποδώσει στον χαιρετισμό. «Δεν ήμουν ιδιαίτερα κοινωνικός σαν παιδί, αν δεν ήθελα να σου πω γεια, δεν θα σου έλεγα. Αυτό το έχω κάνε και σε πολιτικούς. Πήγαιναν να με χαιρετήσουν και τους έλεγα “Συγγνώμη αλλά δεν σας εκτιμάω για να σας χαιρετήσω”. Αυτός είχε εντελώς διαφορετικά πιστεύω και ήταν και ένα ξόανο και ακόμα είναι. Αυτό κάποιες φορές είναι και επώδυνο γιατί θα το πληρώσεις. Θέλω όταν ξυπνάω το πρωί και με κοιτάω στο καθρέφτη να χαμογελάω».
Στη συνέχεια, ο Κωνσταντίνος Καζάκος αναφέρθηκε και στα δύο παιδιά του και στον χρόνο που περνούν μαζί. «Και με την Τζένη και με τον Ιάσονα θέλω να είμαι και μπαμπάς και φίλος. Έχω χωρίσει δύο φορές, οπότε είναι λίγο περίεργος ο χρόνος με τα παιδιά γενικά, αλλά όταν τα έχω εννοείται πως περνάω χρόνο μαζί τους. Την Τζένη πιο πολύ την μεγάλωσα σαν αγόρι, παρά ως κορίτσι, γιατί ήταν και αγοροκοριτσάκι από μικρή, χαρά μου εμένα βέβαια».
