Ο Χουάν Πάμπλο Εσκομπάρ επιστρέφει στα χρόνια που μεγάλωσε με ένοπλους φρουρούς και διαρκή φόβο, παρουσιάζοντας σε νέο κόμικ τη ζωή του δίπλα στη σκιά του πατέρα του
Για τον Χουάν Πάμπλο Εσκομπάρ, το να μεγαλώνεις με ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα –και πιο φορτισμένα– επώνυμα στον κόσμο δεν ήταν ποτέ απλή υπόθεση.
Στα 48 του, ο γιος του λεγόμενου «βαρώνου της κοκαΐνης» Πάμπλο Εσκομπάρ εξακολουθεί να ζει με την κληρονομιά του ανθρώπου που σημάδεψε την Κολομβία με χιλιάδες θύματα και έναν πόλεμο που αποδιοργάνωσε ολόκληρη τη χώρα.
Μετά από χρόνια δημόσιων παρεμβάσεων και απολογιών προς τις οικογένειες των θυμάτων, αποφασίζει να μιλήσει ξανά για το παρελθόν του – αυτή τη φορά μέσα από ένα απρόσμενο μέσο: ένα graphic novel.
«Πολλοί νέοι βλέπουν τον πατέρα μου ως πρότυπο. Θέλω να καταλάβουν τι πραγματικά σήμαινε εκείνη η ζωή»
Γκρεμίζοντας τον μύθο
Το κόμικ Escobar, una educación criminal, που κυκλοφόρησε από τον καταλανικό εκδοτικό οίκο Norma, επιχειρεί να ανασυνθέσει τα παιδικά του χρόνια: μια καθημερινότητα όπου οι ένοπλοι φρουροί λειτουργούσαν και ως μπέιμπι-σίτερ, όπου ο φόβος ήταν σταθερός συνοδός και όπου το παιχνίδι συχνά υποκαθίστατο από την επιβίωση. Ο Εσκομπάρ παραδέχεται ότι ο στόχος του δεν είναι να συνεχίσει τη μυθολογία γύρω από τον πατέρα του, αλλά να τη γκρεμίσει.
«Πολλοί νέοι βλέπουν τον πατέρα μου ως πρότυπο. Θέλω να καταλάβουν τι πραγματικά σήμαινε εκείνη η ζωή», είπε στην παρουσίαση του βιβλίου στη Βαρκελώνη, δίπλα στους δημιουργούς Πάμπλο Μαρτίν Φαρίνα και Αλμπέρτο Μαντριγάλ.
«Εγώ προσπαθώ να ευαισθητοποιήσω. Οι πλατφόρμες streaming, αντιθέτως, συχνά ρομαντικοποιούν την ιστορία»
Η ιδέα γεννήθηκε την περίοδο της πανδημίας, όταν ο ίδιος, αρχιτέκτονας και βιομηχανικός σχεδιαστής πλέον, αναζητούσε τρόπο να μιλήσει για την παιδική του ηλικία «με σεβασμό στα θύματα και χωρίς να εξιδανικεύει τίποτα». Παρά την εμπειρία του στη συγγραφή, χρειάστηκε να μάθει από την αρχή πώς λειτουργεί η δομή ενός κόμικ.
«Ήταν η πρώτη φορά που μίλησα τόσο πολύ για μένα», αναφέρει. «Εγώ προσπαθώ να ευαισθητοποιήσω. Οι πλατφόρμες streaming, αντιθέτως, συχνά ρομαντικοποιούν την ιστορία».
Η σκιά του πατέρα
Στο βιβλίο, ο Πάμπλο Εσκομπάρ εμφανίζεται ελάχιστα: στο εξώφυλλο και στις τελευταίες σελίδες. Η σκιά του, όμως, είναι πανταχού παρούσα. Ο Χουάν Πάμπλο εξηγεί ότι ήθελε να αφηγηθεί τη δική του εκδοχή, όχι μια ακόμη ιστορία για τον πατέρα του. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορεί να αγνοήσει την αντίφαση της ζωής του: μεγάλωσε μέσα σε πλούτο που βασίστηκε στο έγκλημα, την ίδια στιγμή που ζούσε με διαρκή φόβο ότι κάτι κακό μπορεί να συμβεί. «Δεν μπορούσα να είμαι πραγματικά ευτυχισμένος με τα χρήματα που προέρχονταν από τόσο καταστροφικές πράξεις», σημειώνει.
Μέσα από τις σελίδες του κόμικ, περιγράφει τις εβδομαδιαίες επιστολές που λάμβανε από τον πατέρα του – γράμματα που τον καθησύχαζαν για τους ήχους από εκρήξεις και πυροβολισμούς. Σε μια ειρωνική ανατροπή, ήταν ακριβώς μια τέτοια προσπάθεια επικοινωνίας που αποκάλυψε στις αρχές την τοποθεσία του Πάμπλο Εσκομπάρ, ο οποίος σκοτώθηκε το 1993 προσπαθώντας να διαφύγει από την αστυνομία.
Ανάμεσα στις μνήμες του περιλαμβάνεται και η πρώτη, άβολη συζήτηση για την κοκαΐνη, όταν ο πατέρας του τού μίλησε για τον εθισμό στα 12 του χρόνια. «Παρά τις πράξεις του, μου μετέδωσε κάποιες αξίες. Είναι μια παράδοξη σχέση», λέει σήμερα.
Ο Χουάν Πάμπλο Εσκομπάρ τονίζει ότι το βιβλίο δεν γράφτηκε για να κλείσει κάποιον κύκλο, αλλά για να ξεκαθαρίσει πως δεν επιθυμεί καμία συνέχεια στη διαδρομή του πατέρα του. «Θα προτιμούσα να πεθάνω παρά να επαναλάβω την ιστορία του», λέει.
