O πρώτος καλεσμένος του Νίκου Μωραΐτη στη σειρά vidcasts «Ποιος είσαι τελικά» το βράδυ του Σαββάτου 29 Νοεμβρίου ήταν ο Αιμίλιος Χειλάκης.
Ο γνωστός ηθοποιός-σκηνοθέτης που φέτος πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Cancel» μίλησε για τη σχέση με τους γονείς του, τα στοιχεία που έχει υιοθετήσει όλα αυτά τα χρόνια από τη σύζυγό του, Αθηνά Μαξίμου αλλά και για το πως λειτουργεί ο ίδιος ως θιασάρχης.
«Τα διαβάσματά μου στηρίχθηκαν πολύ στου αδερφού μου τα διαβάσματα» ανέφερε αρχικά ο Αιμίλιος Χειλάκης.
«Η άρνηση των γονιών μου να κάνω κάποια πράγματα, με βοήθησε πάρα πολύ στο να πεισμώσω να τα κάνω. Να τους δείξω ότι μπορώ να τα κάνω. Αυτό το σύστημα των τριών τους, είναι κάποιοι άνθρωποι που εγώ είμαι από δω. Δηλαδή αυτοί είναι εδώ και εγώ είμαι εδώ. Είμαστε οικογένεια, αλλά αν μας δεις όλους μαζί, δεν θεωρείς ότι εγώ ανήκω σε αυτήν την τριάδα. Γιατί εγώ ανέλαβα τον εαυτό μου σε σχέση με αυτό που πραγματικά ήθελα.
Μπορούμε να διαβάσουμε το ίδιο πράγμα, αλλά ο ένας να πάει από δω, ο άλλος να πάει από κει, ο άλλος να προσπαθήσει για κάτι, ο άλλος να προσπαθήσει για κάτι άλλο. Γιατί αρχίσαμε και παίρναμε διαφορετικούς δρόμους εγώ και ο αδελφός μου. Εντελώς διαφορετικούς. Και αυτή τη στιγμή είμαστε δύο άνθρωποι οι οποίοι είναι γνωστοί. Δεν έχουμε σχέση. Είμαστε από αυτά τα αδέρφια που δεν ξέρουμε τι κάνει ο ένας με τον άλλον στην καθημερινότητά του.
Θα βρεθούμε, θα πούμε τι γίνεται, ναι, αλλά δεν ξέρω εγώ τι ακριβώς παλεύει να φτιάξει ο αδερφός μου. Ούτε και ο Νίκος. Γιατί είμαστε δύο άνθρωποι οι οποίοι προχωράμε στα πράγματα που έχουμε φτιάξει. Και έχουμε διαφωνήσει σε πολύ βασικά πράγματα. Αλλά ακόμα και αυτό έχει μία αναγνώριση του ότι και εγώ είμαι αυτό. Εγώ είμαι αυτό. ή θα το δεχτούμε ή όχι.
Ποιος άλλος άνθρωπος είμαι; Είμαι η Αθηνά Μαξίμου. Είμαι η Αθηνά Μαξíμου γιατί έχω έχω πολλά πράγματα που θαυμάζω από αυτήν και έχω και πράγματα που δεν θαυμάζω από αυτήν. Και τα έχω κι εγώ. Και με βλέπω όταν κοιτάω την Αθηνά να κοιτάω τον εαυτό μου σε ένα καθρέφτη. Είμαστε και 21 χρόνια μαζί πια. Δηλαδή κοιτάω σε ένα καθρέφτη. Έχω αρχίσει και αντιλαμβάνομαι τα πράγματα από την οπτική της γωνία. Από μια οπτική γωνία που πολλές φορές διαφωνώ.
Έχω πάρει ένα τρόπο σκέψης της. Το ίδιο και η Αθηνά. Και υπάρχouν μέρες που κάτι που διαφωνούσα όταν το έλεγε, μετά από καιρό μπορεί να το λέω ως δικό μου. Γιατί με έχει πείσει στο βάθος. Όχι γιατί ξεχνάω ότι έχω διαφωνήσει και μετά πάω και το λέω. Όχι, γιατί στο βάθος τελικά με έπεισε. Εντάξει, έχει δίκιο. Το ακολουθώ. Το καταλαβαίνω μετά ότι, κάτσε ρε, τι λέω, αφού διαφωνούσα με αυτό. Άρα με έπεισε. Το ίδιο και η Αθηνά.
Είμαι ο άνθρωπος που συμπορεύομαι με έναν σπουδαίο, σπουδαία ευαίσθητο άνθρωπο και με έχει κάνει και εμένα ευαίσθητο. ή που μου έχει απελευθερώσει την ευαισθησία μου. Γιατί ξέρεις τώρα να είσαι Έλληνας πρωταγωνιστής, θιασάρχης, σκηνοθέτης, είναι όλα ενός πατριαρχικού μοντέλου. Δεν επιτρέπεται να είσαι ευαίσθητος. Είναι φοβερό ακόμα και τώρα. Δεν μας επιτρέπεται να είμαστε ευαίσθητοι» είπε ο Αιμίλιος Χειλάκης.
Στη συνέχεια ο Αιμίλιος Χειλάκης εξήγησε γιατί επέλεξε να μην περιοριστεί μόνο στον ρόλο του ηθοποιού ή του σκηνοθέτη και έγινε και θιασάρχης.
«Δεν θα μου έφτανε. Θέλω να πω τη γνώμη μου. Ο θιασάρχης κολλάει στο ότι θιασάρχης δεν είναι αυτός που είναι ο πρωταγωνιστής. Είναι αυτός που έχει την ευθύνη των άλλων. Θέλω να είναι όλοι καλά. Δηλαδή, εγώ είμαι παλιάς κοπής θιασάρχης. Θα μπω μέσα και θα κοιτάξω, θα πάω να κοιτάξω όλα τα παιδιά στην παράσταση, να δω. Πώς είναι σήμερα. Τι σκέφτονται Πώς είναι με το σύντροφό τους ή τη σύντροφό τους. Έχουν λεφτά τα βγάζουν πέρα; Έχουν τσακωθεί με κάποιον; Να ξέρω πώς θα είμαστε επί σκηνής.
Και είμαι διαρκώς ο άνθρωπος ο οποίος θα πάει να τους κάνει ένα αστείο. Ε, θεωρώ ότι το χιούμορ είναι ο πιο κοινός κώδικας που μπορείς να έχεις. Εγώ μπορώ να αυτοσαρκαστώ. Άρα ο |αρχηγός” τους μπορεί να φανεί κατώτερός τους και νιώθουν επίσης πάρα πολύ καλά. Όχι επειδή είναι κατώτερος, επειδή ξαфνικά δεν είναι το πολύ υψηλό ως σκηνοθέτης, ο πρωταγωνιστής. Ε, μπορεί να σου πει η Ελένη Καρακάση που παίζαμε πέρσι στην παράσταση πρόπερσι, ότι ο Αιμίλιος ερχόταν και έλεγε αυτά τα κρύα αστεία διαρκώς και δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Αλλά δέναμε. Κατάλαβες τι λέω Έλεγα ένα κρύο αστείο, μόνο και μόνο για να πουν όλοι, “Ωχ πάλι, τι λες”. Αλλά κατευθείαν όμως επί σκηνής πια, ήμασταν μαζί. Αυτό είναι ο θιασάρχης. Εγώ αναλαμβάνω την ευθύνη μου. Είμαι ο άνθρωπος ο οποίος αναλαμβάνει την ευθύνη του» εξήγησε.
